Najważniejsze święto sług pomazańcowych

 Pamiątka śmierci Pana Jeszu

Zbliża się święto pamiątki śmierci Syna Boga.

Każda osoba, która jest sługą pomazańcowym, powinna obchodzić to najważniejsze święto w roku. Jest to jedyne święto nam znane, jakie Chrystus nakazał stosować.

1 Koryntian 11:25

„Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!”.

Jednak nie każdy może brać w nim udział:

1 Koryntian 11:27-32 

„Dlatego też kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej. Niech przeto człowiek baczy na siebie samego, spożywając ten chleb i pijąc z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije nie zważając na Ciało [Pańskie], wyrok sobie spożywa i pije. Dlatego to właśnie wielu wśród was słabych i chorych i wielu też umarło. Jeżeli zaś sami siebie osądzimy, nie będziemy sądzeni. Lecz gdy jesteśmy sądzeni przez Pana, upomnienie otrzymujemy, abyśmy nie byli potępieni ze światem”.

Osoby, które nie zadeklarowały, że chcą być sługami pomazańcowymi (chrystusowymi), czyli sługami Chrystusa/Pomazańca nie powinny brać udział w święcie.

Co należy zrobić, aby być sługą pomazańcowym?

To co nakazuje Pismo święte.

Pierwszy warunek: zanurzenie

Dzieje Apostolskie 2:38

Piotr powiedział do nich: „Okażcie skruchę i niech każdy z was da się zanurzyć w imię Chrystusa ku przebaczeniu waszych grzechów, a otrzymacie wspaniałomyślny dar Ducha Świętego”.

Dzieje Apostolskie 22:16

Czemu się więc wahasz? Wstań, zanurz się, oczyść się z grzechów twoich, wzywając Jego imię!”.

Dzieje Apostolskie 8:12

„Gdy jednak uwierzyli Filipowi, który głosił dobrą nowinę o królestwie Bożym i o imieniu Chrystusa, dali się zanurzyć zarówno mężczyźni, jak i kobiety”.

Dzieje Apostolskie 10:48

„Polecił więc zanurzyć ich w imię Pomazańca. Wtedy prosili go, aby zatrzymał się jeszcze u nich przez kilka dni”.

Pierwszym warunkiem uczestnictwa w pamiątce śmierci Chrystusa jest zanurzenie, czyli poddanie się woli Boga.

Skoro wszystkie osoby po usłyszeniu prawdy chrystusowej głoszonej przez apostołów zanurzali się w wodzie, to również każdy z nas tak powinien zrobić. Jest to fizyczny akt potwierdzenia oddania się prawdzie.

Bycie sługą pomazańcowym jest czymś więcej, niż bycie chrześcijaninem. Chrześcijaninem może być każda osoba deklarująca wiarę w Boga, czyli katolicy, protestanci…

Sługa pomazańcowy to osoba dociekająca prawdy na własny rachunek. Jeżeli w nią wierzy, to powinna zanurzyć się w imię Syna Boga.

Drugi warunek: zanurzenie w imię Chrystusa

Jak można zanurzyć się w imię „Jezus” skoro w grece takiego imienia nie ma odnośnie do Syna Boga?

Wystarczy zakupić Grecko-Polski Nowy Testament z wydaniem interlinearnym. Widnieje w nim tekst grecki i pod spodem bezpośrednie jego tłumaczenie po polsku. Obecnie jest to najwierniejsze tłumaczenie Nowego Testamentu z ogólnie dostępnych publikacji na rynku.

Jest to wydanie katolickie, dlatego sami katolicy przyznają, że nie ma imienia „Jezus”. W całym Nowym Testamencie użyto imię „Jesu” i jego odmianę. Natomiast hebrajski odpowiednik tego imienia, to Jeszu.

I w takim imieniu należy zanurzyć się, przyjąć wiarę w imię Jeszu.

Nie zanurzamy się dla samego zanurzenia. Powyższe wersety wyraźnie mówią: „Polecił więc zanurzyć ich w imię Pomazańca”, „Wstań, zanurz się, oczyść się z grzechów twoich, wzywając Jego imię”, „Niech każdy z was da się zanurzyć w imię Chrystusa”.

Trzeci warunek: uznawanie prawa Bożego

Każda osoba ma obowiązek czytać Biblie i analizować, wypisywać prawa chrystusowe. Musimy wiedzieć co może czynić sługa Boży, a czego nie może czynić.

W naszej rodzinie już od ponad roku czasu prowadzimy stół biblijny i ciągle uczymy się nowych rzeczy, nowych praw.

Dlatego analiza biblijna i praca nad sobą wymaga dużo czasu.

Polecam wszystkim zdecydować się na zanurzenie i respektować prawa Boże.

Ich przestrzeganie powoduje, że z dnia na dzień jesteśmy coraz bardziej szczęśliwi.

W jaki sposób zanurzyć się?

Zanurzać mogą mężczyźni/słudzy pomazańcowi, którzy już zostali zanurzeni.

Jeżeli mieszkasz w Polsce lub często jeździsz do Polski, to napisz do Krzysztofa Króla: pomazancowy(małpa)gmail.com.

Jeżeli mieszkasz w Stanach, to napisz do mnie.

Jeżeli mieszkasz w odległej części świata, gdzie nie ma sług pomazańcowych, to możesz sam się zanurzyć.

Kiedy obchodzimy pamiątkę śmierci Pana Jeszu?

11 kwietnia 2017 roku.

 .

. . ekonomia Robert Brzoza

P.S. Czy wolno modlić się do obrazów? => Bezpłatnie

Formularz z NeTeS



Foto: „Scourged 08” (CC BY 2.0) by Waiting For The Word

14 Responses to “Najważniejsze święto sług pomazańcowych”

  • aneta on 19 marca 2017

    Witam Robert, Czy wiesz gdzie mozna dostac Grecko-Polski Nowy Testament w kanadzie?

  • Robert on 19 marca 2017

    Aneta,

    napisz proszę do Krzysztofa Króla.
    On wysyła za granicę.
    Mi wysyła do Stanów, więc nie będzie problemów, aby Tobie wysłał do Kanady.

  • nadia on 19 marca 2017

    Panie Robercie, czy wg tego cytatu, otrzymal Pan dar Ducha Swietego?

    Dzieje Apostolskie 2:38
    „Piotr powiedział do nich: „Okażcie skruchę i niech każdy z was da się zanurzyć w imię Chrystusa ku przebaczeniu waszych grzechów, a otrzymacie wspaniałomyślny dar Ducha Świętego”.

  • Robert on 19 marca 2017

    Nadia

    Proszę przeczytać:

    1 Koryntian 12:8-10
    „Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa, drugiemu umiejętność poznawania według tego samego Ducha, innemu jeszcze dar wiary w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania w jednym Duchu, innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozpoznawanie duchów, innemu dar języków i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków”.

    1 Koryntian 12:9
    „Innemu jeszcze dar wiary w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania w jednym Duchu”.

    Każda osoba, która bada Biblie i przyjmuje to co jest tam napisane, ma przynajmniej jeden dar Ducha świętego: dar wiary.

  • Monika on 19 marca 2017

    Ile członków ma to nowe wyznanie ?

  • Robert on 19 marca 2017

    Monika,

    to nie jest żadne wyznanie czy religia.
    My tylko dostarczamy wiedzę.
    Co, kto zrobi z tą wiedzą to jego sprawa.

    Próbujemy odbudować to co robili Apostołowie.
    Polecam przeczytać Dzieje Apostolskie.
    Tam jest szerszy obraz działania.

  • Michał on 20 marca 2017

    Mogę zapytać skąd Pan wziął datę 11 kwietnia? W KK Wielkanoc przypada na 16 kwietnia. Wielki Piątek na 14 kwietnia.

  • Robert on 20 marca 2017

    Michał,

    zapraszam tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=9YU8YsS8dF8&t=1596s

  • Michał on 22 marca 2017

    Panie Robercie,
    dziękuję za link. Obejrzałem i poszukałem innych informacji na ten temat w internecie.
    Jeśli dobrze rozumiem to pierwszy miesiąc roku rozpoczyna się od momentu gdy kłosy są już dojrzałe. Co już samo w sobie jest niedokładne. A do tego wszystko jest uzależnione od rolnictwa na Bliskim Wschodzie a dokładniej na terenach obecnego Izraela. Dodatkowo przez 2000 lat klimat na ziemi się zmienił przez co i same okresy zbioru plonów mogły lekko się przesunąć w jedną lub drugą stronę co nawet najbardziej zagorzałych wiernych może wprowadzić w błąd. Wierni w Polsce musieli by mieć swojego wysłannika, który by sprawdzał stan zboża na polu.
    To wszystko utrzymuje mnie w przekonaniu że dla Chrystusa nie jest ważna dokładna data świętowania, lecz bardziej sposób w jaki się to robi – czystość serca, stan pojednania z Bogiem. To, co w sumie Pan zaznaczył w powyższym artykule.

    Przy okazji natrafiłem na różne artykuły dotyczące imienia Chrystusa. W Polsce używamy Jezus, które pochodzi od łacińskiego Iesus. Pan używa Jeszu, które pochodzi od hebrajskiego/aramejskiego ישוע (Jeszua). Znalazłem taki artykuł gdzie dr Marcin Majewski twierdzi że Jeszua jest poprawną formą a Jeszu jest skrótem, który został utrwalony wśród Żydów. (Link usunięty – admin)

    Co Pan o tym myśli?

    Pozdrawiam.

  • Robert on 25 marca 2017

    Michał,

    1 – bardzo ważne jest obliczenie prawidłowej daty.
    Zapraszam do analizy – https://zastopujczas.pl/swieto/ten-ktorego-zabito-najwazniejsze-swieto-chrzescijan/

    2 – Pisze Pan, że Jezus pochodzi od łacińskiego Jesus. Jakieś dowody?
    Nie przeczytał Pan dokładnie artykułów naszych.
    Jeszu nie pochodzi od Jeszua.
    Jeszu to odpowiednik greckiego Jesu. Taka forma jest w Nowym Testamencie.

  • agar on 25 marca 2017

    chyba zasadniczy błąd w nazwaniu wieczerzy pamiątką śmierci a nie pamiątką Chrystusa, Jego misji.
    19 Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na MOJĄ pamiątkę!»

    Jego pokornego umywania nóg swoim uczniom, służba dla ludzi i odkupienie grzechu dla sprawiedliwości. Świadomość, że karą za grzech jest śmierć. Śmierć którą poniósł na krzyżu za nas, możemy przyjąć lub odrzucić

  • Michał on 26 marca 2017

    Robert,

    1 – rozumiem, bierzemy pod uwagę fazy księżyca.

    2 – Nie napisałem że „Jezus pochodzi od łacińskiego Jesus” tylko „W Polsce używamy Jezus, które pochodzi od łacińskiego Iesus.” I zamiast J. Dokładny cytat z artykułu, do którego link podałem w poprzednim komentarzu: „Polska forma imienia wywodzi się z form greckiej i łacińskiej – Iesus. Nota bene większość imion biblijnych trafiła do języka polskiego właśnie za pośrednictwem łaciny.”

    Kolejny cytat:
    „Zacznijmy od ciekawego problemu pojawiającego się w Ewangelii św. Mateusza. W Mt 1,21 anioł mówi do Józefa: Nadasz Mu imię Jezus, albowiem On zbawi swój lud od jego grzechów. O ile pierwsza i druga część zdania są jasne – polecenie nadania imienia oraz wskazanie misji Jezusa – o tyle łączący je spójnik albowiem (bo, ponieważ) rodzi konsternację. Wskazuje on na jakieś wynikanie, związek przyczynowy pomiędzy imieniem „Jezus” a zbawieniem ludu, którego w tekście tłumaczenia nie ma.

    Sięgnijmy zatem do greckiego oryginału Ewangelii, który najczęściej takie trudności wyjaśnia. Co ciekawe, tu również nie widać żadnej analogii między imieniem „Jezus” (gr. Ἰησοῦς Jesous), a zbawieniem (gr. σῴζω sodzo). Faktyczny związek przyczynowy zachodzi dopiero w języku hebrajskim, gdzie imię Jezusa Joszua podejmuje rdzeń i dźwięczność hebrajskiego joszua (zbawi). To jest ważny moment w badaniach ewangelii, gdyż wskazuje, że słowa te najprawdopodobniej zostały spisane nie w języku greckim, gdzie tracą sens, lecz w języku semickim – hebrajskim bądź aramejskim. Byłby to więc jeden z dowodów na semickie podłoże Ewangelii św. Mateusza.”

    dr Majewski podaje że znaczenie imienia pochodzi z języka hebrajskiego a nie w greckiego.

    3 – dlaczego link do artykułu został usunięty? Linki do źródeł są niedozwolone?

  • Robert on 27 marca 2017

    Michał,

    1 – Bardzo rzadko przepuszczamy linki, każda osoba powinna sama próbować używać argumentów, a jedynym źródłem powinna być Biblia.

    2 – W Nowym Testamencie grecko-polskim nie ma słowa Jezus tylko odmiana Jesu – https://fijor.pl/index.php?page=shop.product_details&flypage=flypage.tpl&product_id=162&category_id=11&option=com_virtuemart&Itemid=56

  • Michał on 27 marca 2017

    Robert,

    1 – rozumiem, ale ja podałem argument oraz źródło do niego aby każdy mógł sobie sam sprawdzić.

    2 – Mam zamiar kupić to interlinearne tłumaczenie. Uważam że hebraista dr Majewski ma rację i Jesu powinno się czytać tak aby miało znaczenie „zbawienie”, a takie znaczenie pochodzi dopiero od języka hebrajskiego i powinniśmy używać takiej formy i tak wymawiać aby znaczenie „zbawienie” zostało zachowane. Używanie Jeszu moim zdaniem może być niepoprawne bo nie niesie tej cennej informacji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *